Άρωμα...λευκό!

...Τα μάτια σου στο φως του φεγγαριού, έγραφαν λόγια και λάμπανε παντού!
Τόσο μικρούλα η νύχτα..μιά μαγική αυλή αυτή η αγκαλιά σου...
Άκουγα...άκουγα τον ψίθυρο!...Τον ψίθυρο των άστρων..μαγικός ουρανός. Ο ουρανός μου.
Όλα ήταν λόγια,αγάπη στη σιωπή.Όλα ήταν φως!...Στο φως μου η σιωπή.
Φώναξέ με σε ένα όνειρο λίγα μόνο λεπτά.Να 'ναι η νύχτα όμορφη στη Γη να σου γελά!
Φώναξέ με στη σιωπή..όπως κάποτε εγώ..Μα μη μ'αγγίξεις.Δεν μπορείς!Δε κατοικεί το σώμα μου εδώ.
Άρωμα!...σ'ενα ''λευκό'' άρωμα υπάρχω...στο βυθό μου ζω..τώρα για λίγο εδώ ακόμα αναπνέω.
μη με ψάξεις...μα φώναξέ με!