Σήμερα αλλάζει η ζωή μου...

Έτσι μελωδικά με ένα αγαπημένο μου...

ΓΥΜΝΗ-ΣΚΟΤΕΙΝΗ ΤΕΧΝΗ

...Η Λάορι....

Καλοκαιρινή νύχτα ‘’ξημερωμένη’’......
Η απαλή μελωδία, κραυγή δυνατού πόθου να λαχταρά το άπειρο του ορίζοντά σου!

...ποτέ κανείς δεν έμαθε τα << ΓΙΑΤΙ >> του παραμυθιού!...

...Ο εαυτός μου μπορώ να είμαι μόνο μαζί σου ή μόνο στη μοναξιά μου!...

...Τι να λέει πάλι η θάλασσα;;; ....Πόσα κύματα απόψε μιλούν;;;
...Γιατί χάθηκε το κόκκινο φεγγάρι μας;;;... Και γιατί ο έρωτας ποτέ δεν θα χαθεί;;;;...

...όπου μαύρα γράμματα.... Στο κόκκινο στενάζει!...
Και είναι στο ''Σ’αγαπώ'' ... όπου η πένα δάκρυ στάζει!...

Γιατί ήλιε μου.. Γιατί μισείς τις νύχτες;;
Κι αν λάμπεις, κι αν γελάς...
Το φεγγάρι έχει την μοναδική ομορφιά του!
Δεν σε πληγώνει ήλιε μου! ... Τις νύχτες ταξιδεύεις...

Ήταν εκείνη η νύχτα! ...
...Η ‘’ξημερωμένη’’ νύχτα στην αρχή του πενταγράμμου της σιωπής.

...Η απαλή μελωδία, κραυγή δυνατού πόθου
να λαχταρά το άπειρο του ορίζοντά σου!...

...ποτέ κανείς δεν έμαθε τα "ΓΙΑΤΙ" του παραμυθιού!...

...Εσύ έχεις κάτι από τη μοναξιά μου...

...Έκλεισες το παράθυρο και χάθηκες....
...Πριν χαθεί το Καλοκαίρι...πριν χαθεί η ζωή!...

Tu...

Che cosa succede se il mio silenzio sa parlare ... Migliaia di pensieri vengono a voi ..

Questi non sarà situata in un cuore di vetro ...

... Reclusione per una notte i nostri sogni ...

"Guarda! Direi. "Sono tutti ancora vivi! ... Ci sono! .. Noi viviamo .. si va e torna ..! Un mare è il mondo .. e voi siete pieni di piume ... Tu!"

ποτέ κανείς δεν έμαθε τα << ΓΙΑΤΙ >> του παραμυθιού!

...Τα παραμύθια ξέρουν να κρύβουν τα πιο ‘’ακριβά’’ τους μυστικά, για να ‘’προσπαθήσουμε’’ .... να μας αποκαλυφθούν!!!!

Αλήθεια, αξίζει να ζήσεις και να ξανακερδίσεις την ζωή σου, και να την χτίσεις απο την αρχή-άν χρειαστεί-για χάρη ενός και μόνο ανθρώπου επάνω στην γή, που σου λέει μέσα απο την καρδιά του πως σάγαπάει

Κι ίσως... εδώ ακριβώς βρίσκεται ο Θεός που ψάχνεις σε λάθος συχνότητες!

Εσύ είσαι η μεγάλη καπετάνισσα της ζωής σου, κρατάς το τιμόνι, ανοίγεις παννιά στον άνεμο, προσέχεις την πυξίδα σου, και ξανοίγεσαι στα πέλαγα!.. Και γίνεσαι Οδυσσέας, κι άν αργήσει χρόνια η Ιθάκη, κι άν χαθείς και πέσεις και σε συμπληγάδες, κι άν κάποια Κίρκη σε μεταμορφώσει προς στιγμή, στο τέλος συνειδητοποιείς και εύχεσαι νά'ναι μακρύς ο δρόμος, και η ίδια η Ιθάκη λιγότερο απο τον πηγαιμό μετράει!

Δεν στενοχωριέμαι επειδή έφυγες απο τη ζωή μου εσύ..

Στενοχωριέμαι όμως επειδή έφυγε απο τη ζωή μου αυτό που θα μπορούσες να είσαι εσύ..

Έχω μάθει πιά να μήν απορρίπτω τον άνθρωπο, αλλά τις πράξεις του.. και πράγματι μου πήρε χρόνια για να μάθω πως πρόκειται για δύο εντελώς διαφορετικά πράγματα...

Ξέρεις,...Θέλω ξανά να σου γράψω τις πιό όμορφες σκέψεις από έναν άλλο κόσμο....Τον κόσμο μας!

Χρώματα και μοναξιά...ό,τι πιό πολύ αγαπάμε!...Μελωδίες και σιωπές...ό,τι πιό πολύ ζητάμε!

...Μόνο οι άγγελοί μας ξέρουν!.. και εμείς ακούμε! ~ Ακούμε τα λόγια τους να σιγοντάρουν στην πρώτη φωνή της ψυχής....Τι όμορφη μελωδία!

'' Και η μεγαλύτερη ειρήνη πηγάζει μέσα από την ύπαρξή μας''R.C