'' Και η μεγαλύτερη ειρήνη πηγάζει μέσα από την ύπαρξή μας''R.C

Η Άνοιξη στη θάλασσα είναι πάντα διαφορετική!...Λίγος αέρας στο νησί μου..μα τόσο ο ήλιος λάμπει και ''καίει'' τα κύματα τόσο απαλά!
Πάμε να περπατησουμε εκεί!..Εκεί! Κοίτα! ...βήμα βήμα όλο και πιό μακριά!...πιό μακριά,πιό κοντά στην αλήθεια μας εδώ!

Δεν ήταν το ''Γ''..ούτε το ''Δ'' και το ''Μ''!
Ήταν πάντα το ''Άλφα''!...Αυτό το ''Α'', κρύφτηκε πίσω απ'τον εαυτό του..μα δεν πειράζει ο ψεύτης νους να ζει καλά για πάντα...έχει δικαίωμα η κάθε ζωή να ζει!Να ζει!
Κι ας μη θημάται πια το όνομά του...Αυτό το ''Α''...που διάλεγε γράμματα απ'την αλφάβητο...και έφτιαχνε πρόσωπο μυστικό..

'' Και η μεγαλύτερη ειρήνη πηγάζει μέσα από την ύπαρξή μας''R.C

Και είναι όμορφα εδώ στο γαλάζιο νησί... Άκου! Άκου τα κύματα και δες απέναντι τα όμορφα σπιτάκια!.. Εδώ ο κόσμος ήρεμος με γνώση και σοφία! ..εδώ ο ήλιος λάμπει και το φεγγάρι μιλά! Οι παιδικές φωνές ζωγραφίζουν ανέμελα μια παιδική χαρά όπου γελούν, παίζουν και χορεύουν... Και είναι όλα διαφορετικά στο γαλάζιο το νησί!... Χρόνια το περίμενες, μήνες ξαγρυπνούσες με την ιδέα της φυγής!
...πρωί και βράδυ μουσική απ’ το μικρό το μαγαζί που έφτιαξε η αγάπη.. Τον ουρανό μου μπλε κοιτώ, τη θάλασσά μου βλέπω, και το πρωί σε συναντώ παρέα στον καφέ μου... Όχι! δε φεύγω από δω.. Το είδα στο όνειρό μου!... Στα κύματα θα μείνω που χρόνια αναζητούσα!

Ξεχασμένο παράμυθι
όνειρο στο παρελθόν
πες μου τι απόψε λείπει
να στο φέρει το παρον

Μιά εικόνα στην ουσία
έχει γίνει απουσία
να ζητάει για φαντάσου
όσα έγιναν δικά σου

Ώρα πέντε ξημερώνει
στο μπαλκόνι πάντα μόνη
και στη φύση ένας ήχος
απονιά πάντα και ρίγος

Πιά δεν έχει σημασία
άμα ζεις χωρίς θυσία
έχει πέσει τόσο χιόνι
φύγε τώρα που νυχτώνει

Πάλι παραμιλητό μου
έγινε και με σκοτώνει
η δική σου απουσία
μέρα νύχτα με ματώνει

Κλείσ' τα μάτια σου και φύγε
όπου θες να μείνεις,μείνε
πιά δεν έχει σημασία
άμα ζεις χωρίς θυσία

Ήσουν ψέμα πίστεψέ το
να το λες για να ανασαίνω
κάθε γέλιο και ένα δάκρυ
σκοτεινό αγάπης χάδι...

Και ειν' ο δρόμος όμορφος όπως τότε που είμασταν παιδιά...
παίζαμε,χτίζαμε όνειρα στη θάλασσα με καταγάλανη αγκαλιά.Μη!Μην ακούς τον άνεμο.Δεν υπάρχει. Μονάχα ο ήλιος λάμπει στην έρημη ερημιά..Μόνο τα μάτια σου το φως μου δυναμώνουν.Στο φως όπου τα ''θέλω'' ανταμώνουν!..και μετά..καληνύχτα...